أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَوَّلَ مَا فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَأُتِمَّتْ صَلاَةُ الْحَضَرِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Суфён, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: «Намоз дастлаб фарз қилинганда икки ракаат (эди). Кейин сафар намози (ўша ҳолича) қолдирилди ва хазар (ватандаги) намози тўлиқ қилинди (тўртга етказилди)».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ الْبَعْلَبَكِّيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَمْرٍو يَعْنِي الأَوْزَاعِيَّ، أَنَّهُ سَأَلَ الزُّهْرِيَّ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَكَّةَ قَبْلَ الْهِجْرَةِ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الصَّلاَةَ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم أَوَّلَ مَا فَرَضَهَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أُتِمَّتْ فِي الْحَضَرِ أَرْبَعًا وَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ عَلَى الْفَرِيضَةِ الأُولَى .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳошим ал-Баалбаккий хабар берди, у деди: бизга ал-Валидй хабар берди, у деди: менга Абу Амр — яъни ал-Авзоий — хабар бердики, у Зуҳрийдан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Мадинага ҳижратдан олдин Маккадаги намози ҳақида сўради. У деди: менга Урва, Оишадан хабар берди, у деди: «Аллаҳ азза ва жалла намозни Расулига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фарз қилганда дастлаб икки ракаат-икки ракаат қилиб фарз қилди. Сўнг хазар (ватанда)да тўртга етказилди ва сафар намози дастлабки фарз ҳолича қолдирилди».
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَزِيدَ فِي صَلاَةِ الْحَضَرِ .
Бизга Қутайба, Моликдан, у Солиҳ ибн Кайсондан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: «Намоз икки ракаат-икки ракаат қилиб фарз қилинди. Сўнг сафар намози (ўша ҳолича) қолдирилди ва хазар (ватандаги) намози (ракаати) кўпайтирилди».
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ عَلَى لِسَانِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَضَرِ أَرْبَعًا وَفِي السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَفِي الْخَوْفِ رَكْعَةً .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ва Абдурраҳмон ривоят қилдилар, улар: бизга Абу Авона, Букайр ибнул-Ахнасдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, дедилар. У (Ибн Аббос): «Намоз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг тилида фарз қилинди: хазар (ватанда)да тўрт ракаат, сафарда икки ракаат ва хавф (ҳолатида) бир ракаат,» деди.
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشُّعَيْثِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدِ بْنِ أَسِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ لاِبْنِ عُمَرَ كَيْفَ تَقْصُرُ الصَّلاَةَ وَإِنَّمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ } فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَانَا وَنَحْنُ ضُلاَّلٌ فَعَلَّمَنَا فَكَانَ فِيمَا عَلَّمَنَا أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَمَرَنَا أَنْ نُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ فِي السَّفَرِ . قَالَ الشُّعَيْثِيُّ وَكَانَ الزُّهْرِيُّ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ .
Бизга Юсуф ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ аш-Шуайсий, Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибнул-Ҳорис ибн Ҳишомдан, у Умайя ибн Абдуллаҳ ибн Холид ибн Асиддан ривоят қилдики, у Ибн Умарга: «Намозни қандай қисқартирасиз, ҳолбуки Аллаҳ азза ва жалла: «Агар (кофирлардан) қўрқсангизлар, намозни қисқартиришингизда сизларга гуноҳ йўқдир,» деган-ку?» деди. Ибн Умар: «Эй жияним, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга келдилар, биз адашганлар эдик, бизга ўргатдилар. Бизга ўргатган нарсалари орасида Аллаҳ азза ва жалла бизни сафарда икки ракаат намоз ўқишимизга буюргани ҳам бор эди,» деди. Аш-Шуайсий деди: Зуҳрий бу ҳадисни Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан ривоят қилар эди.