أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَزِيدَ فِي صَلاَةِ الْحَضَرِ .
Бизга Қутайба, Моликдан, у Солиҳ ибн Кайсондан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: «Намоз икки ракаат-икки ракаат қилиб фарз қилинди. Сўнг сафар намози (ўша ҳолича) қолдирилди ва хазар (ватандаги) намози (ракаати) кўпайтирилди».