حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ هَاجَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَفُرِضَتْ أَرْبَعًا، وَتُرِكَتْ صَلاَةُ السَّفَرِ عَلَى الأُولَى. تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ.
Мусаддад бизга айтди, Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Маъмар бизга айтди, Зуҳрийдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Намоз (аввал) икки ракат фарз қилинди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳижрат қилди ва у (намоз) тўрт (ракат) фарз қилинди, сафар намози эса аввалги (ҳолати — икки ракат) устида қолдирилди. Унга Абдураззоқ Маъмардан (ривоятда) мутобаъат қилди.