453-ҳадисСунани Насоий · Намоз китоби
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَوَّلَ مَا فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَأُتِمَّتْ صَلاَةُ الْحَضَرِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Суфён, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: «Намоз дастлаб фарз қилинганда икки ракаат (эди). Кейин сафар намози (ўша ҳолича) қолдирилди ва хазар (ватандаги) намози тўлиқ қилинди (тўртга етказилди)».