حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ - عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّهُ قَالَ احْتَجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ حُجْرَةً فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ مِنَ اللَّيْلِ فَيُصَلِّي فِيهَا قَالَ فَصَلَّوْا مَعَهُ بِصَلاَتِهِ - يَعْنِي رِجَالاً - وَكَانُوا يَأْتُونَهُ كُلَّ لَيْلَةٍ حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي لَمْ يَخْرُجْ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَنَحْنَحُوا وَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ وَحَصَبُوا بَابَهُ - قَالَ - فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُغْضَبًا فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا زَالَ بِكُمْ صَنِيعُكُمْ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنْ سَتُكْتَبَ عَلَيْكُمْ فَعَلَيْكُمْ بِالصَّلاَةِ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ خَيْرَ صَلاَةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ " .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Маккий ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ — яъни ибн Саъид ибн Абу Ҳинд — Абун Назрдан, у Буср ибн Саъиддан, у Зайд ибн Собитдан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда бир ҳужра (тўсиқ) қилдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси чиқиб, унда намоз ўқир эдилар. У деди: баъзи кишилар у зот билан бирга намоз ўқидилар, улар ҳар кеча у зотнинг ҳузурларига келар эдилар. Ниҳоят бир кеча Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг олдига чиқмадилар. Шунда улар йўтала бошлаб, овозларини кўтардилар ва эшигига тошча отдилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабланган ҳолда уларнинг олдига чиқиб дедилар: «Эй одамлар, сизларнинг бу қилмишингиз давом этавердики, мен бу (намоз) сизларга фарз қилиб ёзилиб қолади деб ўйладим. Бас, намозни уйларингизда ўқишни одат қилинглар, чунки кишининг энг яхши намози — фарз намоздан бошқаси — унинг уйидаги намозидир».