حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ إِنْ كُنَّا لَنَعُدُّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَجْلِسِ الْوَاحِدِ مِائَةَ مَرَّةٍ " رَبِّ اغْفِرْ لِي وَتُبْ عَلَىَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ " .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Абу Усома Молик ибн Миғвалдан, у Муҳаммад ибн Суқадан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бир мажлисда юз марта: «Робби-ғфир ли ва туб алайя иннака антат-таввабур-роҳийм (Роббим, мени мағфират қил ва тавбамни қабул қил, албатта Сен тавбаларни кўп қабул қилувчи, меҳрибонсан)» деганларини санардик.