حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِمِثْلِ بَيْضَةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ هَذِهِ مِنْ مَعْدِنٍ فَخُذْهَا فَهِيَ صَدَقَةٌ مَا أَمْلِكُ غَيْرَهَا . فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ قِبَلِ رُكْنِهِ الأَيْمَنِ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ قِبَلِ رُكْنِهِ الأَيْسَرِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ خَلْفِهِ فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَذَفَهُ بِهَا فَلَوْ أَصَابَتْهُ لأَوْجَعَتْهُ أَوْ لَعَقَرَتْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَأْتِي أَحَدُكُمْ بِمَا يَمْلِكُ فَيَقُولُ هَذِهِ صَدَقَةٌ ثُمَّ يَقْعُدُ يَسْتَكِفُّ النَّاسَ خَيْرُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًى " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Осим ибн Умар ибн Қатодадан, у Маҳмуд ибн Лабиддан, у Жобир ибн Абдуллаҳ ал-Ансорийдан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида эдик. Шунда бир киши тухумдек олтин келтириб: «Эй Расулуллаҳ, мен буни бир конда топдим, уни олинг, бу садақадир, бундан бошқа нарсага эга эмасман», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан юз ўгирдилар. Сўнг у ўнг томонидан келиб, шундай деди, у яна юз ўгирди. Сўнг у чап томонидан келди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам яна юз ўгирди. Сўнг у орқасидан келди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни олиб, унга (олтинга) отдилар — агар унга тегса, оғритар ёки жароҳатлар эди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бирор киши ўзи эгалик қилган бутун нарсасини келтириб, ‹бу садақа› дейди, сўнг ўтириб одамлардан тиланади. Садақанинг яхшиси бойлик ортидан (ортиқчасидан) бўлганидир», дедилар.