حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ " سِقَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ " . وَلَمْ يَقُلْ " خُذْهَا " . فِي ضَالَّةِ الشَّاءِ وَقَالَ فِي اللُّقَطَةِ " عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَشَأْنَكَ بِهَا " . وَلَمْ يَذْكُرِ " اسْتَنْفِقْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ رَبِيعَةَ مِثْلَهُ لَمْ يَقُولُوا " خُذْهَا " .
Бизга Ибнус Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Молик унинг исноди ва маъноси билан хабар берди. У: «Унинг сув идиши — сувга келади ва дарахтни ейди», деб (сўз) қўшди ва адашган қўй ҳақида «уни ол» демади. Луқата ҳақида эса: «Уни бир йил эълон қил, агар эгаси келса (бер), бўлмаса у билан ўзинг билганингдек иш қил», деди ва ундан фойдаланъни эслатмади. Абу Довуд айтди: Уни Саврий, Сулаймон ибн Билол ва Ҳаммод ибн Салама Робиъадан шунга ўхшаш ривоят қилдилар, улар «уни ол» демадилар.