Сунани Абу Довуд — 1848-ҳадис

Ҳаж китоби · Эҳромдаги киши ўлдириши мумкин бўлган жонзотлар

1848-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ الْبَجَلِيُّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَمَّا يَقْتُلُ الْمُحْرِمُ قَالَ ‏ "‏ الْحَيَّةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْفُوَيْسِقَةُ وَيَرْمِي الْغُرَابَ وَلاَ يَقْتُلُهُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْحِدَأَةُ وَالسَّبُعُ الْعَادِي ‏"‏ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Язид ибн Абу Зиёд ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Абу Нуъм ал-Бажалий Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан муҳрим одам нимани ўлдириши мумкинлиги сўралди. У: «Илон, чаён, фувайсиқа (сичқон), қарғага отади-ю лекин уни ўлдирмайди, тишловчи ит, қарчиғай ва ҳужум қилувчи йиртқич» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 838-ҳадисҲаж китоби

Муҳрим ҳужум қилувчи йиртқич ҳайвонни, тишлайдиган итни, сичқонни, чаённи, қорақушни (калхатни) ва қарғани ўлдиради,

Саҳиҳул Бухорий, 5479-ҳадисОв ва сўйиш

У билан на ов овланади, на душман жароҳатланади, лекин у тишни синдирар ва кўзни чиқарар (оқизар)

Саҳиҳул Бухорий, 1455-ҳадисЗакот китоби

Закотда қариб кетган (мол), айбли (касал-майиб) мол ва (эркак) така чиқарилмайди (берилмайди), фақат закот йиғувчи хоҳласа бундан мустасно

Саҳиҳул Бухорий, 1828-ҳадисЭҳромда ов жазоси

Беш (тоифа) жониворни ўлдирган кишига гуноҳ йўқ: қарға, калхат (қорақуш), сичқон, чаён ва талаган (қопағон) ит

Сунани Абу Довуд, 4801-ҳадисОдоб китоби

Жаннатга мутакаббир, қўпол-дағал киши ҳам, такаббурлигидан ортиб кетган киши ҳам кирмайди ал-Жаввоз

Сунани Абу Довуд, 1846-ҳадисҲаж китоби

Бештасини ўлдиришда, ҳалол жойда ҳам, Ҳарам ичида ҳам ўлдирувчига гуноҳ йўқ: чаён, сичқон, қарчиғай, қарға ва тишловчи ит