حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَاضِرٍ الْحِمْيَرِيَّ، يُحَدِّثُ أَبِي مَيْمُونَ بْنَ مِهْرَانَ قَالَ خَرَجْتُ مُعْتَمِرًا عَامَ حَاصَرَ أَهْلُ الشَّأْمِ ابْنَ الزُّبَيْرِ بِمَكَّةَ وَبَعَثَ مَعِي رِجَالٌ مِنْ قَوْمِي بِهَدْىٍ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَى أَهْلِ الشَّأْمِ مَنَعُونَا أَنْ نَدْخُلَ الْحَرَمَ فَنَحَرْتُ الْهَدْىَ مَكَانِي ثُمَّ أَحْلَلْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ خَرَجْتُ لأَقْضِيَ عُمْرَتِي فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ أَبْدِلِ الْهَدْىَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُبْدِلُوا الْهَدْىَ الَّذِي نَحَرُوا عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي عُمْرَةِ الْقَضَاءِ .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан ривоят қилдики, у: «Абу Ҳозир ал-Ҳимярийни отам Маймун ибн Миҳронга шундай ҳикоя қилаётганини эшитдим: Шом аҳли Ибн Зубайрни Маккада қамал қилган йили мен умра қилиш учун чиқдим, қавмимдан баъзи кишилар мен билан ҳадий (қурбонлик) юборган эдилар. Шом аҳлига етиб борганимизда улар бизни Ҳарамга киришдан тўсдилар. Шунда мен ҳадийни ўша жойда сўйдим, сўнг иҳромдан чиқдим ва қайтдим. Кейинги йил бўлганда умрамни қазо қилиш учун чиқдим, Ибн Аббоснинг олдига келиб ундан сўрадим. У: ‹Ҳадийни алмаштир, чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларига Ҳудайбия йили сўйган ҳадийларини умратул-қазода алмаштиришни буюргандилар› деди» деди.