حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُسْأَلُ يَوْمَ مِنًى فَيَقُولُ " لاَ حَرَجَ " . فَسَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ . قَالَ " اذْبَحْ وَلاَ حَرَجَ " . قَالَ إِنِّي أَمْسَيْتُ وَلَمْ أَرْمِ . قَالَ " ارْمِ وَلاَ حَرَجَ " .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ хабар берди, бизга Холид Икримадан, у Ибн Аббосдан хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан Мино куни сўралар, у: «Ҳеч қийинчилик йўқ», дерди. Бир киши ундан сўраб деди: «Мен сўйишдан олдин сочимни тарошладим». У деди: «Сўй, ҳеч қийинчилик йўқ». У деди: «Мен тош отмасдан кеч кириб қолдим». У деди: «Тош от, ҳеч қийинчилик йўқ».