حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ، أَنَّ جَعْفَرَ بْنَ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ، يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ ثُمَّ يَقَعُ بِهَا وَلَمْ يُشْهِدْ عَلَى طَلاَقِهَا وَلاَ عَلَى رَجْعَتِهَا فَقَالَ طَلَّقْتَ لِغَيْرِ سُنَّةٍ . وَرَاجَعْتَ لِغَيْرِ سُنَّةٍ أَشْهِدْ عَلَى طَلاَقِهَا وَعَلَى رَجْعَتِهَا وَلاَ تَعُدْ .
Бизга Бишр ибн Ҳилол ривоят қилди: Жаъфар ибн Сулаймон уларга Язийд ар-Ришкдан, у Мутарриф ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: Имрон ибн Ҳусайндан, хотинини талоқ қилиб, сўнг унинг талоқи ва қайтариб олишига гувоҳ келтирмаган ҳолда унга (яна) яқинлашган киши ҳақида сўралганида, у деди: ‹Суннатга хилоф талоқ қилибсан ва суннатга хилоф қайтариб олибсан. Унинг талоқига ва қайтариб олишига гувоҳ келтир ва бошқа (бундай) қилма.›