حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ حَتَّى بَلَغَ عُسْفَانَ ثُمَّ دَعَا بِإِنَاءٍ فَرَفَعَهُ إِلَى فِيهِ لِيُرِيَهُ النَّاسَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ . فَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَدْ صَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَفْطَرَ فَمَنْ شَاءَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, у Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинадан Маккага чиқдилар, ҳатто Усфонга етганларида идиш сўраб, уни оғизларига кўтардилар, токи одамларга кўрсатиш учун, бу Рамазонда эди. Ибн Аббос шундай дерди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рўза ҳам тутдилар, оғизларини ҳам очдилар. Бас, ким хоҳласа рўза тутади, ким хоҳласа оғзини очади.