حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالَتِهِ، مَيْمُونَةَ قَالَتْ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً يَغْتَسِلُ بِهِ مِنَ الْجَنَابَةِ فَأَكْفَأَ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ثُمَّ صَبَّ عَلَى فَرْجِهِ فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِشِمَالِهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَغَسَلَهَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَجَسَدِهِ ثُمَّ تَنَحَّى نَاحِيَةً فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ فَنَاوَلْتُهُ الْمِنْدِيلَ فَلَمْ يَأْخُذْهُ وَجَعَلَ يَنْفُضُ الْمَاءَ عَنْ جَسَدِهِ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ كَانُوا لاَ يَرَوْنَ بِالْمِنْدِيلِ بَأْسًا وَلَكِنْ كَانُوا يَكْرَهُونَ الْعَادَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ فَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دَاوُدَ كَانُوا يَكْرَهُونَهُ لِلْعَادَةِ فَقَالَ هَكَذَا هُوَ وَلَكِنْ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِي هَكَذَا .
Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Солимдан, у Курайбдан ривоят қилди, бизга ибн Аббос холаси Маймунадан ривоят қилди. У деди: Мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам учун жанобатдан ғусл қиладиган сувни қўйдим. У киши идишни ўнг қўлига ағдариб, уни икки ёки уч марта ювдилар, сўнг авратларига қуйдилар ва авратларини чап қўллари билан ювдилар, кейин қўлларини ерга уриб, уни ювдилар, сўнг оғиз ва бурунларини чайқаб, юзлари ва қўлларини ювдилар, кейин бошлари ва баданларига сув қуйдилар, сўнг бир четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен уларга сочиқни узатдим, лекин уни олмадилар ва сувни баданларидан қоқиб ташлай бошладилар. Мен буни Иброҳимга айтдим, у: Улар сочиқда зарар кўришмас эди, лекин одат қилиб олишни ёқтирмасдилар деди. Абу Довуд деди: Мусаддад деди: Мен Абдуллаҳ ибн Довудга: Улар уни одат қилишни ёқтирмасдиларми? дедим. У: Шундай, лекин мен уни китобимда шундай топдим деди.