Жанобатдан ғусл қилиш

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَنَّهُمْ ذَكَرُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغُسْلَ مِنَ الْجَنَابَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَمَّا أَنَا فَأُفِيضُ عَلَى رَأْسِي ثَلاَثًا ‏"‏ ‏.‏ وَأَشَارَ بِيَدَيْهِ كِلْتَيْهِمَا ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Исъҳоқ ривоят қилди, менга Сулаймон ибн Сурад хабар берди, у Жубайр ибн Мутъимдан ривоят қилди: Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида жанобатдан ғусл қилиш ҳақида гаплашишди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен эса бошимга уч марта сув қуяман» дедилар ва иккала қўллари билан ишора қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوِ الْحِلاَبِ فَأَخَذَ بِكَفِّهِ فَبَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, у Ҳанзаладан, у Қосимдан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жанобатдан ғусл қилмоқчи бўлганларида ҳилоб (сут соғиладиган идиш) каби бирор нарсани сўрар, кафти билан сув олиб, аввал бошларининг ўнг томонидан, сўнг чап томонидан бошлардилар, кейин иккала кафтлари билан сув олиб, бошларига қуярдилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ، عَنْ صَدَقَةَ، حَدَّثَنَا جُمَيْعُ بْنُ عُمَيْرٍ، - أَحَدُ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ - قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أُمِّي وَخَالَتِي عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَتْهَا إِحْدَاهُمَا كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ عِنْدَ الْغُسْلِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَنَحْنُ نُفِيضُ عَلَى رُءُوسِنَا خَمْسًا مِنْ أَجْلِ الضَّفْرِ ‏.‏

Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Маҳдий — Зоида ибн Қудомадан, у Садақадан ривоят қилди, бизга Жумайъ ибн Умайр — Таймиллаҳи ибн Саълаба ўғилларидан бири — ривоят қилди. У деди: Мен онам ва холам билан Оишанинг олдига кирдим, улардан бири ундан сўради: Ғусл пайтида қандай қилар эдингиз? Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоздаги таҳорати каби таҳорат қилар, сўнг бошларига уч марта сув қуярдилар. Биз эса бошимизга ўрим (соч) туфайли беш марта сув қуямиз.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاشِحِيُّ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ - قَالَ سُلَيْمَانُ يَبْدَأُ فَيُفْرِغُ مِنْ يَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ ‏.‏ وَقَالَ مُسَدَّدٌ غَسَلَ يَدَيْهِ يَصُبُّ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ ‏.‏ - قَالَ مُسَدَّدٌ - يُفْرِغُ عَلَى شِمَالِهِ وَرُبَّمَا كَنَتْ عَنِ الْفَرْجِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الإِنَاءِ فَيُخَلِّلُ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدْ أَصَابَ الْبَشَرَةَ أَوْ أَنْقَى الْبَشَرَةَ أَفْرَغَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا فَإِذَا فَضَلَ فَضْلَةٌ صَبَّهَا عَلَيْهِ ‏.‏

Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ал-Вошиҳий ва Мусаддад ривоят қилдилар, улар: Бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жанобатдан ғусл қилганларида — Сулаймон: бошлардилар, ўнг қўлларидан чап қўлларига қуярдилар деди. Мусаддад эса: қўлларини ювар, идишни ўнг қўлига қуяр деди, сўнг иккаласи мувофиқ бўлиб: авратларини ювардилар — дедилар. Мусаддад: чап қўлларига қуярдилар деди, баъзан авратдан киноя қиларди. Сўнг намоздаги таҳорати каби таҳорат қилар, кейин қўлларини идишга солиб, сочларини тарам-тарам қилар, терисига сув етди ёки териси тозаланди деб билганларида бошларига уч марта сув қуярдилар, агар бир оз ортиб қолса, уни ўзларига қуярдилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، حَدَّثَنِي سَعِيدٌ، عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ، عَنِ النَّخَعِيِّ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَغْتَسِلَ مِنَ الْجَنَابَةِ بَدَأَ بِكَفَّيْهِ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ غَسَلَ مَرَافِغَهُ وَأَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ فَإِذَا أَنْقَاهُمَا أَهْوَى بِهِمَا إِلَى حَائِطٍ ثُمَّ يَسْتَقْبِلُ الْوُضُوءَ وَيُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى رَأْسِهِ ‏.‏

Бизга Амр ибн Алий ал-Боҳилий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абу Адий ривоят қилди, менга Саъид ривоят қилди, у Абу Маъшардан, у ан-Нахаъийдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жанобатдан ғусл қилмоқчи бўлганларида иккала кафтларидан бошлаб уларни ювардилар, сўнг сон ва думғаза орасини ювиб, устига сув қуярдилар. Уларни тозалаганларида, қўлларини деворга суртардилар, кейин таҳоратга киришар ва бошларига сув қуярдилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ شَوْكَرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ عُرْوَةَ الْهَمْدَانِيِّ، حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها لَئِنْ شِئْتُمْ لأُرِيَنَّكُمْ أَثَرَ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَائِطِ حَيْثُ كَانَ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ ‏.‏

Бизга ал-Ҳасан ибн Шавкар ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, у Урва ал-Ҳамдонийдан ривоят қилди, бизга аш-Шаъбий ривоят қилди. У деди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Агар хоҳласангиз, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жанобатдан ғусл қилган жойдаги девордаги қўлларининг изини сизларга кўрсатаман.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالَتِهِ، مَيْمُونَةَ قَالَتْ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً يَغْتَسِلُ بِهِ مِنَ الْجَنَابَةِ فَأَكْفَأَ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ثُمَّ صَبَّ عَلَى فَرْجِهِ فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِشِمَالِهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَغَسَلَهَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَجَسَدِهِ ثُمَّ تَنَحَّى نَاحِيَةً فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ فَنَاوَلْتُهُ الْمِنْدِيلَ فَلَمْ يَأْخُذْهُ وَجَعَلَ يَنْفُضُ الْمَاءَ عَنْ جَسَدِهِ ‏.‏ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ كَانُوا لاَ يَرَوْنَ بِالْمِنْدِيلِ بَأْسًا وَلَكِنْ كَانُوا يَكْرَهُونَ الْعَادَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ فَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دَاوُدَ كَانُوا يَكْرَهُونَهُ لِلْعَادَةِ فَقَالَ هَكَذَا هُوَ وَلَكِنْ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِي هَكَذَا ‏.‏

Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Солимдан, у Курайбдан ривоят қилди, бизга ибн Аббос холаси Маймунадан ривоят қилди. У деди: Мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам учун жанобатдан ғусл қиладиган сувни қўйдим. У киши идишни ўнг қўлига ағдариб, уни икки ёки уч марта ювдилар, сўнг авратларига қуйдилар ва авратларини чап қўллари билан ювдилар, кейин қўлларини ерга уриб, уни ювдилар, сўнг оғиз ва бурунларини чайқаб, юзлари ва қўлларини ювдилар, кейин бошлари ва баданларига сув қуйдилар, сўнг бир четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен уларга сочиқни узатдим, лекин уни олмадилар ва сувни баданларидан қоқиб ташлай бошладилар. Мен буни Иброҳимга айтдим, у: Улар сочиқда зарар кўришмас эди, лекин одат қилиб олишни ёқтирмасдилар деди. Абу Довуд деди: Мусаддад деди: Мен Абдуллаҳ ибн Довудга: Улар уни одат қилишни ёқтирмасдиларми? дедим. У: Шундай, лекин мен уни китобимда шундай топдим деди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى الْخُرَاسَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ يُفْرِغُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مِرَارٍ ثُمَّ يَغْسِلُ فَرْجَهُ فَنَسِيَ مَرَّةً كَمْ أَفْرَغَ فَسَأَلَنِي كَمْ أَفْرَغْتُ فَقُلْتُ لاَ أَدْرِي ‏.‏ فَقَالَ لاَ أُمَّ لَكَ وَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْرِيَ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى جِلْدِهِ الْمَاءَ ثُمَّ يَقُولُ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَطَهَّرُ ‏.‏

Бизга Ҳусайн ибн Исо ал-Хуросоний ривоят қилди, бизга ибн Абу Фудайк ривоят қилди, у ибн Абу Зиъбдан, у Шуъбадан ривоят қилди. У деди: Ибн Аббос жанобатдан ғусл қилганларида ўнг қўли билан чап қўлига етти марта сув қуяр, сўнг авратини юварди. Бир марта у неча марта қуйганини унутиб, мендан: Неча марта қуйдим? деб сўради. Мен: Билмайман дедим. У: Онанг йўқ бўлсин, нега билмайсан? деди. Сўнг намоздаги таҳорати каби таҳорат қилар, кейин терисига сув қуяр ва: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай таҳорат қилар эдилар дерди.