حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : " كُلُّ الْمَيِّتِ يُخْتَمُ عَلَى عَمَلِهِ، إِلاَّ الْمُرَابِطَ فَإِنَّهُ يَنْمُو لَهُ عَمَلُهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَيُؤَمَّنُ مِنْ فَتَّانِ الْقَبْرِ " .
Бизга Саид ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Ҳони Амр ибн Моликдан, у Фазола ибн Убайддан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ҳар бир ўлганнинг амали муҳрланади (тугатилади), рибот қилувчидан (чегарани қўриқловчидан) бошқа. Чунки унинг амали қиёмат кунигача ўсиб боради ва у қабр фитнасидан (синовидан) омон қилинади.»