حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ . وَقَصَّ ابْنُ السَّرْحِ الْحَدِيثَ قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلاَمِنَا أَيُّهَا الثَّلاَثَةُ حَتَّى إِذَا طَالَ عَلَىَّ تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَىَّ السَّلاَمَ ثُمَّ صَلَّيْتُ الصُّبْحَ صَبَاحَ خَمْسِينَ لَيْلَةً عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِنَا فَسَمِعْتُ صَارِخًا يَا كَعْبُ بْنَ مَالِكٍ أَبْشِرْ . فَلَمَّا جَاءَنِي الَّذِي سَمِعْتُ صَوْتَهُ يُبَشِّرُنِي نَزَعْتُ لَهُ ثَوْبَىَّ فَكَسَوْتُهُمَا إِيَّاهُ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ فَقَامَ إِلَىَّ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ يُهَرْوِلُ حَتَّى صَافَحَنِي وَهَنَّأَنِي .
Бизга Ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар бериб деди: Менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб деди: Мен Каъб ибн Моликдан эшитдим, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сафардан қайтганларида аввал масжиддан бошлаб, унда икки ракъат ўқирдилар, сўнг одамлар учун ўтирардилар. Ибн ас-Сарҳ ҳадисни ҳикоя қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мусулмонларни биз учовимиз билан гаплашишдан қайтардилар. Ниҳоят менга (бу) узун чўзилганида, амакимнинг ўғли Абу Қатоданинг боғ деворига ошиб ўтдим ва унга салом бердим. Аллаҳга қасамки, у менга саломимни қайтармади. Сўнг эллик кеча (ўтиб), уйларимиздан бир уйнинг томида бомдод намозини ўқиб турганимда, бир бақирувчининг: «Эй Каъб ибн Молик, суюнчла!» деганини эшитдим. Овозини эшитганим, менга суюнчи олиб келган киши ёнимга келганида, мен икки кийимимни ечиб унга кийдирдим. Сўнг йўлга чиқиб, масжидга кирганимда, қарасам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирган эканлар. Шунда Талҳа ибн Убайдуллаҳ югуриб олдимга келиб, мен билан қўл олишиб, мени табриклади.