حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَلَمَّا ذَهَبْنَا لِنَدْخُلَ قَالَ " أَمْهِلُوا حَتَّى نَدْخُلَ لَيْلاً لِكَىْ تَمْتَشِطَ الشَّعِثَةُ وَتَسْتَحِدَّ الْمُغِيبَةُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ الزُّهْرِيُّ الطُّرُوقُ بَعْدَ الْعِشَاءِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ لاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Сайёр хабар берди, у аш-Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилиб деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик. (Мадинага) кирмоқчи бўлганимизда У: «Тунда киришимизгача шошманглар — токи сочи тўзиган (аёл) тарасин ва эридан ажраган (аёл) (зарур жойларини) тозалаб олсин» дедилар. Абу Довуд деди: аз-Зуҳрий деди: «Туруқ» (тунда келиш) хуфтон намозидан кейин (келишдир). Абу Довуд деди: Шом намозидан кейин (келишда) зарари йўқ.