2956-ҳадисСунани Абу Довуд · Хирож ва бошқарув
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ فَأَيُّمَا رَجُلٍ مَاتَ وَتَرَكَ دَيْنًا فَإِلَىَّ وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У шундай дерди: «Мен ҳар бир мўминга ўзидан ҳақлироқман. Қайси бир киши вафот этиб қарз қолдирса, у менга (масъулият)дир; ким мол қолдирса, у унинг ворисларига.»