حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعِجْلِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنِ السُّدِّيِّ، فِي ذِي الْقُرْبَى قَالَ هُمْ بَنُو عَبْدِ الْمُطَّلِبِ .
Бизга Ҳусайн ибн Алий ал-Ижлий ривоят қилди, бизга Вакиъ ривоят қилди, Ҳасан ибн Солиҳдан, у Суддийдан, зул-қурбо ҳақида: У деди: Улар Бану Абдулмутталибдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Суфён ибн Абу Зуҳайр Шанаий уларнинг олдига келди ва: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар, деб шунга ўхшашини айтди.
у Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар — сўнг Суфён ҳадисининг маъносини зикр қилди.
ки), у деди: улар субҳ (бомдод) намозида рукуъ ҳолатида эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Умар ҳадиси саҳиҳ ҳадисдир.
Холид Ҳаззўдан, у Абу Қилобадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Қунут шомда ва бомдодда (ўқилар) эди.
Кейин Ибн Умар ‹Фа-айнама туваллу фа-самма важҳуллаҳ›ни тиловат қилди ва: ‹Шу ҳақда нозил бўлди› деди
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иҳромда (муҳрим) ҳолда ҳижома (қон) олдирдилар, деди.