Сунани Абу Довуд — 3122-ҳадис

Жаноза китоби · Мусибат чоғида ўтириш

3122-ҳадисСунани Абу Довуд · Жаноза китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا قُتِلَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ وَجَعْفَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْحُزْنُ وَذَكَرَ الْقِصَّةَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Касир Яҳё ибн Саъиддан, у Амрадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилди. У айтди: Зайд ибн Ҳориса, Жаъфар ва Абдуллаҳ ибн Равоҳа ўлдирилганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда ўтирдилар, юзларида ғам кўриниб турарди. Ва у қиссани зикр қилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1270-ҳадисЖаноза китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳ ибн Убаййнинг олдига — у дафн қилинганидан кейин — келдилар, уни (қабридан) чиқардилар, унга ўз сўлакларидан пуркадилар ва ўз кўйлакларини кийдирдилар.

Сунани Насоий, 1878-ҳадисЖанозалар китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зайд ва Жаъфарнинг вафот хабари келишидан олдин уларнинг (вафоти)ни эълон қилдилар ва уларнинг (вафоти)ни эълон қилар эканлар, кўзларидан ёш оқиб турарди.

Саҳиҳул Бухорий, 2798-ҳадисЖиҳод китоби

Байроқни Зайд олди ва у (шаҳид бўлиб) ўлдирилди; сўнг уни Жаъфар олди ва у ўлдирилди; сўнг уни Абдуллаҳ ибн Равоҳа олди ва у ўлдирилди; сўнг уни Холид ибн Валид амирсиз (ўзбошимча) олди ва унга (фатҳ) очилди…

Сунани Абу Довуд, 2086-ҳадисНикоҳ китоби

У (Умму Ҳабиба) Ибн Жаҳшнинг никоҳида эди, (эр) ундан вафот этди — у Ҳабаша ерига ҳижрат қилганлардан эди — сўнг Нажоший уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга никоҳлаб берди, ҳолбуки у (аёл) уларнинг ёнида…

Саҳиҳул Бухорий, 4261-ҳадисҒазотлар китоби

Агар Зайд ўлдирилса, Жаъфар (амир бўлсин), агар Жаъфар ўлдирилса, Абдуллаҳ ибн Равоҳа (амир бўлсин).

Сунани Абу Довуд, 1606-ҳадисЗакот китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳ ибн Равоҳани Хайбар яҳудийларига юборарди, у эса хурмо пишганда, ундан эб бўлинишидан олдин тахмин қиларди.