حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ أَبِي عِمْرَانَ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ بِقِلاَدَةٍ فِيهَا ذَهَبٌ وَخَرَزٌ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَابْنُ مَنِيعٍ فِيهَا خَرَزٌ مُعَلَّقَةٌ بِذَهَبٍ - ابْتَاعَهَا رَجُلٌ بِتِسْعَةِ دَنَانِيرَ أَوْ بِسَبْعَةِ دَنَانِيرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَتَّى تُمَيِّزَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ " . فَقَالَ إِنَّمَا أَرَدْتُ الْحِجَارَةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَتَّى تُمَيِّزَ بَيْنَهُمَا " . قَالَ فَرَدَّهُ حَتَّى مُيِّزَ بَيْنَهُمَا . وَقَالَ ابْنُ عِيسَى أَرَدْتُ التِّجَارَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ فِي كِتَابِهِ الْحِجَارَةُ فَغَيَّرَهُ فَقَالَ التِّجَارَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ва Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Аҳмад ибн Маниъ ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Ибн Муборак ривоят қилди (ҳ); ва бизга Ибн Ало ривоят қилди, бизга Ибн Муборак, Саъид ибн Язиддан хабар берди, менга Холид ибн Абу Имрон, Ҳанашдан, у Фазола ибн Убайддан ривоят қилиб деди: Хайбар йили Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга олтин ва мунчоқлар бўлган бир маржон келтирилди — Абу Бакр ва Ибн Маниъ: «унда олтинга осилган мунчоқлар бор эди» дедилар. Бир киши уни тўққиз динорга ёки етти динорга сотиб олмоқчи бўлди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Йўқ, уни (олтинни) ундан (мунчоқдан) ажратмагунингча бўлмайди». У деди: «Мен фақат тошларни (мунчоқларни) истаган эдим». Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Йўқ, уларни ажратмагунингча бўлмайди». У деди: шундан кейин у (харидор) уни қайтарди, улар ажратилгунича. Ибн Исо эса: «мен савдони истаган эдим» деди. Абу Довуд деди: унинг китобида «тошлар» (ал-ҳижора) бор эди, уни ўзгартириб «савдо» (ат-тижора) деди.