حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، ادَّعَيَا بَعِيرًا أَوْ دَابَّةً إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْسَتْ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَجَعَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا .
Бизга Муҳаммад ибн Минҳол аз-Зарир ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Аруба ривоят қилди, у Қатодадан, у Саид ибн Абу Бурдадан, у отасидан, у бобоси Абу Мусо ал-Ашъарийдан ривоят қилдики, икки киши туя ёки улов ҳақида Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида даъволашдилар, уларнинг ҳеч бирида далил йўқ эди. Шунда Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам уни улар иккиси ўртасида (тенг) қилдилар.