حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ قَالَ عُمَرُ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شِفَاءً فَنَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ { يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ } الآيَةَ قَالَ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ قَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شِفَاءً فَنَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي فِي النِّسَاءِ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى } فَكَانَ مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ يُنَادِي أَلاَ لاَ يَقْرَبَنَّ الصَّلاَةَ سَكْرَانُ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شِفَاءً فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ } قَالَ عُمَرُ انْتَهَيْنَا .
Бизга Аббод ибн Мусо ал-Хутталий ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни Ибн Жаъфар — Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Амрдан, у Умар ибн ал-Хаттобдан хабар берди. У айтди: хамр тақиқи нозил бўлганда Умар деди: «Аллаҳим, бизга хамр борасида шифобахш баён бер». Шунда Бақара сурасидаги оят нозил бўлди: ‹Сендан хамр ва қимор ҳақида сўрайдилар. Айт: уларда катта гуноҳ бор›. У айтди: Умар чақирилиб, унга ўқиб берилди. У: «Аллаҳим, бизга хамр борасида шифобахш баён бер», деди. Шунда Нисо сурасидаги оят нозил бўлди: ‹Эй иймон келтирганлар, маст ҳолатингизда намозга яқинлашманглар›. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жарчиси намоз иқомаси айтилганда: ‹Огоҳ бўлинглар, маст киши намозга яқинлашмасин!› деб жар солар эди. Умар чақирилиб, унга ўқиб берилди. У: «Аллаҳим, бизга хамр борасида шифобахш баён бер», деди. Шунда бу оят нозил бўлди: ‹Энди сиз тўхтайсизми?› Умар: «Тўхтадик», деди.