حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سِقَاءٍ فَإِذَا لَمْ يَجِدُوا سِقَاءً نُبِذَ لَهُ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий, унга Зуҳайр, унга Абуз Зубайр Жобир ибн Абдуллаҳдан ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун меш идишда набид тайёрланарди. Агар меш топмасалар, у учун тошдан ясалган тоғорада набид тайёрланарди» деди.