حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ خَالَتَهُ، أَهْدَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمْنًا وَأَضُبًّا وَأَقِطًا فَأَكَلَ مِنَ السَّمْنِ وَمِنَ الأَقِطِ وَتَرَكَ الأَضُبَّ تَقَذُّرًا وَأُكِلَ عَلَى مَائِدَتِهِ وَلَوْ كَانَ حَرَامًا مَا أُكِلَ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, Абу Бишрдан, Саид ибн Жубайрдан, Ибн Аббосдан: Унинг холаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга сариёғ, калтакесаклар (забб) ва қатиқ ҳадя қилди. У киши сариёғдан ва қатиқдан едилар, калтакесакларни эса жирканиб тарк қилдилар. Лекин у кишининг дастурхонида (бошқалар томонидан) ейилди. Агар у ҳаром бўлганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг дастурхонида ейилмас эди.