حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ إِيَاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَهْدَتْ أُمُّ حُفَيْدٍ خَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقِطًا وَسَمْنًا وَأَضُبًّا، فَأَكَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَقِطِ وَالسَّمْنِ، وَتَرَكَ الضَّبَّ تَقَذُّرًا. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأُكِلَ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَلَوْ كَانَ حَرَامًا مَا أُكِلَ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Иёс ривоят қилди, у деди: Мен Саид ибн Жубайрни эшитдим, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Ибн Аббоснинг холаси Умм Ҳуфайд Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қурут (ақит), ёғ ва калтакесаклар (забб) ҳадя қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қурут ва ёғдан еди, калтакесакни эса ёқтирмаслик (жирканиш) сабабли тарк этди. Ибн Аббос деди: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг дастурхонида ейилди — агар ҳаром бўлганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг дастурхонида ейилмас эди.