حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ السُّلَمِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ عُثْمَانُ وَبِي وَجَعٌ قَدْ كَادَ يُهْلِكُنِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " امْسَحْهُ بِيَمِينِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَقُلْ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ " . قَالَ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَأَذْهَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَا كَانَ بِي فَلَمْ أَزَلْ آمُرُ بِهِ أَهْلِي وَغَيْرَهُمْ .
Бизга Абдуллаҳ Қаънабий Моликдан, у Язийд ибн Ҳусайфадан ривоят қилдики, Амр ибн Абдуллаҳ ибн Каъб Суламий унга хабар берди, унга Нафий ибн Жубайр Усмон ибн Абу Осдан хабар бердики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келди. Усмон деди: «Менда мени деярли ҳалок қиладиган оғриқ бор эди.» (У) деди: Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ўнг қўлинг билан етти марта сурт ва ‹Аъузу би-иззатиллаҳи ва қудратиҳи мин шарри мо ажид — Топаётган нарсам ёмонлигидан Аллаҳнинг иззати ва қудрати билан паноҳ тилайман› деб айт», дедилар. (У) деди: Мен шуни қилдим ва Аллаҳ азза ва жалла мендаги нарсани кетказди, шундан кейин мен буни аҳлимга ва бошқаларга буюришдан тўхтамадим.