حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنِ اشْتَكَى مِنْكُمْ شَيْئًا أَوِ اشْتَكَاهُ أَخٌ لَهُ فَلْيَقُلْ رَبُّنَا اللَّهُ الَّذِي فِي السَّمَاءِ تَقَدَّسَ اسْمُكَ أَمْرُكَ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ كَمَا رَحْمَتُكَ فِي السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ فِي الأَرْضِ اغْفِرْ لَنَا حُوبَنَا وَخَطَايَانَا أَنْتَ رَبُّ الطَّيِّبِينَ أَنْزِلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَشِفَاءً مِنْ شِفَائِكَ عَلَى هَذَا الْوَجَعِ فَيَبْرَأُ " .
Бизга Язийд ибн Холид ибн Мавҳаб Рамлий ривоят қилди, бизга Лайс Зиёд ибн Муҳаммаддан, у Муҳаммад ибн Каъб Қуразидан, у Фазола ибн Убайддан, у Абуд-Дардодан ривоят қилди. У деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Сизлардан ким бирор нарсадан шикоят қилса ёки унинг биродари шикоят қилса, у шундай десин: Роббуналлаҳ аллазий фис-самўи тақаддасасмука, амрука фис-самўи вал-арзи, камо раҳматука фис-самўи фажъал раҳматака фил-арзи, иғфир лано ҳуубано ва хатоёно, анта Роббут-тоййибийна, анзил раҳматан мин раҳматика ва шифўан мин шифўика ало ҳозал-важаъи фа-ябраъ — Роббимиз осмонлардаги Аллаҳдир, Сенинг исминг муқаддасдир, Сенинг амринг осмонда ва ердадир, раҳматинг осмонда бўлгани каби раҳматингни ерда ҳам қилгин, гуноҳларимиз ва хатоларимизни кечир, Сен пок кишиларнинг Роббисан, раҳматингдан раҳмат ва шифойнгдан шифо ушбу оғриққа тушир, шифо топсин.›»