حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي دَارٍ كَثِيرٌ فِيهَا عَدَدُنَا وَكَثِيرٌ فِيهَا أَمْوَالُنَا فَتَحَوَّلْنَا إِلَى دَارٍ أُخْرَى فَقَلَّ فِيهَا عَدَدُنَا وَقَلَّتْ فِيهَا أَمْوَالُنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَرُوهَا ذَمِيمَةً " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Бишр ибн Умар Икрима ибн Аммордан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, деди: Бир киши: «Ё Расулуллаҳ, биз бир уйда эдик, унда сонимиз кўп ва мол-мулкимиз кўп эди, сўнг бошқа уйга кўчдик, унда сонимиз озайди ва мол-мулкимиз камайди» деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ёмонланган ҳолда тарк этинг» дедилар.