3947-ҳадисСунани Абу Довуд · Қул озод қилиш китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ الْعَبْدُ بَيْنَ اثْنَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنْ كَانَ مُوسِرًا يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةً لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ ثُمَّ يُعْتَقُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Суфён Амр ибн Динордан, у Солимдан, у отасидан ривоят қилдики, уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етказиб (дедилар): «Қул икки киши ўртасида (шерик) бўлса-ю, улардан бири ўз насибасини озод қилса, агар у (молиявий) бақувват (бой) бўлса, унга (қул) на кам, на ортиқ — адолатли баҳо билан баҳоланади, сўнг (қул) озод қилинади».