حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ - قَالَ - سَأَلْنَا جَابِرًا عَنْ وَقْتِ، صَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا كَثُرَ النَّاسُ عَجَّلَ وَإِذَا قَلُّوا أَخَّرَ وَالصُّبْحَ بِغَلَسٍ .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Шуъба Саъд ибн Иброҳимдан, у Муҳаммад ибн Амрдан — у ал-Ҳасан ибн Алий ибн Абу Толибнинг (ўғли) — ривоят қилди. У деди: «Биз Жобирдан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намоз вақти ҳақида сўрадик. У деди: ‹У пешинни жазирама пайтида (кун қизиганда) ўқирди, асрни қуёш тирик (баланд ва ёрқин) пайтида, шомни қуёш ботганда, хуфтонни — одамлар кўп бўлса шошиларди, оз бўлса кечиктирарди — субҳни (бомдодни) эса зулматда ўқирди.›»