حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لِي أَتَيْتُكَ الْبَارِحَةَ فَلَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَكُونَ دَخَلْتُ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ عَلَى الْبَابِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ قِرَامُ سِتْرٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ كَلْبٌ فَمُرْ بِرَأْسِ التِّمْثَالِ الَّذِي فِي الْبَيْتِ يُقْطَعُ فَيَصِيرُ كَهَيْئَةِ الشَّجَرَةِ وَمُرْ بِالسِّتْرِ فَلْيُقْطَعْ فَلْيُجْعَلْ مِنْهُ وِسَادَتَيْنِ مَنْبُوذَتَيْنِ تُوطَآنِ وَمُرْ بِالْكَلْبِ فَلْيُخْرَجْ " . فَفَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِذَا الْكَلْبُ لِحَسَنٍ أَوْ حُسَيْنٍ كَانَ تَحْتَ نَضَدٍ لَهُمْ فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّضَدُ شَىْءٌ تُوضَعُ عَلَيْهِ الثِّيَابُ شِبْهُ السَّرِيرِ .
Бизга Абу Солиҳ Маҳбуб ибн Мусо, бизга Абу Ишоқ ал-Фазорий Юнус ибн Абу Ишоқдан, у Мужоҳиддан ривоят қилиб, деди: Бизга Абу Ҳурайра ривоят қилиб, деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менга Жибрил алайҳиссалом келиб, менга: ‹Мен сенга кеча келган эдим, киришимга ундан бошқа нарса тўсқинлик қилмадики, эшик устида тасвирлар (ҳайкалчалар) бор эди, уйда ичида тасвирлар бўлган нақшли парда бор эди ва уйда ит бор эди. Энди уйдаги тасвирнинг бошини буюр, кесилсин ва дарахт шаклидек бўлиб қолсин. Пардани буюр, кесилсин ва ундан иккита ташлаб қўйиладиган, оёқ ости қилинадиган ёстиқ қилинсин. Итни буюр, чиқарилсин› деди» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилдилар. Мана, ит Ҳасан ёки Ҳусайннинг ити бўлиб, уларнинг бир назади (мато қўйиладиган тахти) остида эди. У Зот уни (чиқаришга) буюрдилар, у чиқарилди. Абу Довуд деди: «Назад» — бу устига кийимлар қўйиладиган нарса бўлиб, каравотга ўхшайди.