حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ، أَنَّ جَدَّهُ، عَرْفَجَةَ بْنَ أَسْعَدَ قُطِعَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلاَبِ فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ وَرِقٍ فَأَنْتَنَ عَلَيْهِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ ذَهَبٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Хузоий — маъноси бир — ривоят қилиб дедилар: бизга Абул-Ашҳаб ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Тарафадан: унинг бобоси Арфажа ибн Асъаднинг бурни Кулоб куни кесилган, шунда у кумушдан бир бурун олди, лекин у сасиб кетди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга буюрдилар ва у олтиндан бир бурун олди.