حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ صَالِحِ بْنِ دِرْهَمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، انْطَلَقْنَا حَاجِّينَ فَإِذَا رَجُلٌ فَقَالَ لَنَا إِلَى جَنْبِكُمْ قَرْيَةٌ يُقَالُ لَهَا الأُبُلَّةُ قُلْنَا نَعَمْ . قَالَ مَنْ يَضْمَنُ لِي مِنْكُمْ أَنْ يُصَلِّيَ لِي فِي مَسْجِدِ الْعَشَّارِ رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعًا وَيَقُولَ هَذِهِ لأَبِي هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مِنْ مَسْجِدِ الْعَشَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُهَدَاءَ لاَ يَقُومُ مَعَ شُهَدَاءِ بَدْرٍ غَيْرُهُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا الْمَسْجِدُ مِمَّا يَلِي النَّهْرَ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, менга Иброҳим ибн Солиҳ ибн Дирҳам ривоят қилди: У деди: Отамнинг шундай деганини эшитдим: Биз ҳажга равона бўлдик, шунда бир киши бизга: ‹Ёнингизда Убулла деб аталадиган қишлоқ борми?› деди. Биз: ‹Ҳа› дедик. У: ‹Сизлардан ким менга ал-Ашшор масжидида мен учун икки ёки тўрт ракат намоз ўқиб, ‹Бу Абу Ҳурайра учун› деб айтишни зиммасига олади? Мен дўстим Абул-Қосим соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Албатта, Аллаҳ Қиёмат кунида ал-Ашшор масжидидан шаҳидларни қайтаради, улар билан бирга Бадр шаҳидларидан бошқа ҳеч ким турмайди›› деди. Абу Довуд деди: Бу масжид дарёга туташ (жойда)дир.