وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ بِالْبَصْرَةِ حِينَ انْصَرَفَ مِنَ الظُّهْرِ وَدَارُهُ بِجَنْبِ الْمَسْجِدِ فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ قَالَ أَصَلَّيْتُمُ الْعَصْرَ فَقُلْنَا لَهُ إِنَّمَا انْصَرَفْنَا السَّاعَةَ مِنَ الظُّهْرِ . قَالَ فَصَلُّوا الْعَصْرَ . فَقُمْنَا فَصَلَّيْنَا فَلَمَّا انْصَرَفْنَا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تِلْكَ صَلاَةُ الْمُنَافِقِ يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ بَيْنَ قَرْنَىِ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَهَا أَرْبَعًا لاَ يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلاَّ قَلِيلاً " .
ал-Ало ибн Абдурраҳмон (ривоят қилди)ки: У Басрада Анас ибн Моликнинг олдига — унинг уйига, у пешиндан қайтган пайт — кирди; унинг уйи масжид ёнида эди. Биз унинг олдига кирганимизда, у: «Асрни ўқидингларми?» деди. Биз унга: «Биз ҳозиргина пешиндан қайтдик» дедик. У: «Асрни ўқинг» деди. Бас биз туриб ўқидик. Қайтганимизда у: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Бу — мунофиқнинг намози: ўтириб, қуёшни кузатади; то қуёш шайтоннинг икки шохи орасида бўлганида, туриб, уни тўрт (ракат қилиб) чўқилаб (тез) ўқиб қўяди, унда Аллаҳни фақат озгина зикр қилади› деб айтаётган ҳолда эшитдим» деди.