حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَسَرَتِ الرُّبَيِّعُ أُخْتُ أَنَسِ بْنِ النَّضْرِ ثَنِيَّةَ امْرَأَةٍ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى بِكِتَابِ اللَّهِ الْقِصَاصَ فَقَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا الْيَوْمَ . قَالَ " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ " . فَرَضُوا بِأَرْشٍ أَخَذُوهُ فَعَجِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ قِيلَ لَهُ كَيْفَ يُقْتَصُّ مِنَ السِّنِّ قَالَ تُبْرَدُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга ал-Муътамир Ҳумайд ат-Тавийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: ар-Рубаййиъ — Анас ибн ан-Назрнинг синглиси — бир аёлнинг олд тишини синдирди. Бас, улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келдилар. Шунда у Аллаҳнинг китобига кўра қасосни ҳукм қилдилар. Шунда Анас ибн ан-Назр: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, бугун унинг олд тиши синдирилмайди» деди. У: «Эй Анас, Аллаҳнинг китоби — қасос (деб буюради)» дедилар. Бас, улар (жабрланувчилар) бир товон (арш) олиб рози бўлишди. Шунда Аллаҳнинг набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайратга тушиб: «Албатта, Аллаҳнинг бандаларидан шундай кишилар борки, агар улар Аллаҳнинг (номи) билан қасам ичсалар, У уларнинг қасамини рўёбга чиқаради» дедилар. Абу Довуд деди: Мен Аҳмад ибн Ҳанбалдан эшитдим, унга: «Тишдан қандай қасос олинади?» дейилди. У: «У едириб (эгов билан ишқалаб) қисқартирилади» деди.