حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ، وَحُجْرُ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ أَتَيْنَا الْعِرْبَاضَ بْنَ سَارِيَةَ وَهُوَ مِمَّنْ نَزَلَ فِيهِ { وَلاَ عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ } فَسَلَّمْنَا وَقُلْنَا أَتَيْنَاكَ زَائِرِينَ وَعَائِدِينَ وَمُقْتَبِسِينَ . فَقَالَ الْعِرْبَاضُ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً ذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ وَوَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّ هَذِهِ مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَمَاذَا تَعْهَدُ إِلَيْنَا فَقَالَ " أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلاَفًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Валид ибн Муслим ривоят қилди, бизга Савр ибн Язид ривоят қилди, у деди: Менга Холид ибн Маъдон ривоят қилди, у деди: Менга Абдурраҳмон ибн Амр ас-Суламий ва Ҳужр ибн Ҳужр ривоят қилди, иккиси деди: Биз Ирбоз ибн Сориянинг олдига келдик — у шу оят нозил бўлган кишилардандир: ‹Сени минишлари учун уларга улов келтириб берсанг деб сенга келганларга, сен: «Сизларни миндурадиган нарса топа олмаяпман», деганингда...› — биз салом бериб: «Биз сенга зиёрат қилиш, касалингни сўраш ва илм олиш учун келдик», дедик. Ирбоз деди: Бир куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга намоз ўқиб берди, сўнг бизга юзланиб, кўзлардан ёш оқизадиган, қалбларни титратадиган таъсирли ваъз қилди. Шунда бир киши: «Эй Расулуллаҳ, бу худди хайрлашаётган кишининг ваъзига ўхшайди, бизга нима васият қиласиз?» деди. У киши деди: «Сизларни Аллаҳга тақво қилишга, эшитиш ва итоат қилишга — агар амир ҳабашлик бир қул бўлса ҳам — буюраман. Чунки сизлардан ким мендан кейин яшаса, кўп ихтилофларни кўради. Бас, сизларга менинг суннатим ва тўғри йўл тутган ҳидоятли халифаларнинг суннатини лозим тутишни буюраман. Унга маҳкам ёпишинглар, уни тишларингиз билан тишлаб ушланглар. Янги пайдо қилинган ишлардан сақланинглар, чунки ҳар бир янгилик бидъат, ва ҳар бир бидъат залолатдир.»