حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ : بَعَثَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا، فَقَسَّمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ بَيْنَ : الأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ الْمُجَاشِعِيِّ، وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلاَثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلاَبٍ قَالَ فَغَضِبَتْ قُرَيْشٌ وَالأَنْصَارُ وَقَالَتْ : يُعْطِي صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا . فَقَالَ : " إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ " . قَالَ : فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقٌ قَالَ : اتَّقِ اللَّهَ يَا مُحَمَّدُ . فَقَالَ : " مَنْ يُطِعِ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ أَيَأْمَنُنِي اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الأَرْضِ وَلاَ تَأْمَنُونِي " . قَالَ : فَسَأَلَ رَجُلٌ قَتْلَهُ أَحْسِبُهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ - قَالَ - فَمَنَعَهُ . قَالَ : فَلَمَّا وَلَّى قَالَ : " إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا أَوْ فِي عَقِبِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ، يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ قَتَلْتُهُمْ قَتْلَ عَادٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён, отасидан, у Ибн Абу Нуъмдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан хабар берди, у деди: Али алайҳиссалом Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга тупроғи билан бирга бир оз олтин жўнатди. У буни тўрт киши ўртасида тақсимлади: ал-Ақраъ ибн Ҳобис ал-Ҳанзалий, сўнгра ал-Мужошиъий; Уяйна ибн Бадр ал-Фазорий; Зайд ал-Хайл ат-Тоий, сўнгра Бану Набҳондан бири; ва Алқама ибн Улоса ал-Омирий, сўнгра Бану Килобдан бири ўртасида. (Ровий) деди: Қурайш ва Ансор ғазабланиб: «У Нажд аҳлининг бойларига беради-ю, бизни ташлаб қўяди» дейишди. Шунда у: «Мен уларнинг кўнглини овламоқдаман» деди. (Ровий) деди: Сўнг кўзлари ботиқ, ёноқлари туртиб чиққан, пешонаси дўнг, соқоли қуюқ, боши қирилган бир киши келиб: «Аллаҳдан қўрқ, эй Муҳаммад» деди. Шунда у: «Агар мен Аллаҳга осий бўлсам, ким Аллаҳга итоат қилади? Аллаҳ мени ер аҳлига (омонатдор қилиб) ишонади-ю, сизлар менга ишонмайсизларми?» деди. (Ровий) деди: Сўнг бир киши — мен уни Холид ибн Валиддир деб ўйлайман — уни ўлдиришга рухсат сўради. (Расулуллаҳ) унга монелик қилди. (Ровий) деди: Қачонки у (киши) орқасига бурилиб кетганда, (Расулуллаҳ) деди: «Албатта бу кишининг наслидан ёки бу кишининг изидан шундай қавм чиқадики, улар Қуръан ўқийдилар, лекин у томоқларидан ўтмайди. Улар Исломдан ўқ ёйдан отилиб чиқиб кетгандек чиқиб кетадилар. Улар Ислом аҳлини ўлдирадилар ва бутпарастларни тарк этадилар. Агар мен уларга етишсам, уларни Од (қавми)ни ўлдиргандек ўлдирган бўлардим».