حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَثْنَى عَلَى رَجُلٍ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " قَطَعْتَ عُنُقَ صَاحِبِكَ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ " إِذَا مَدَحَ أَحَدُكُمْ صَاحِبَهُ لاَ مَحَالَةَ فَلْيَقُلْ إِنِّي أَحْسِبُهُ كَمَا يُرِيدُ أَنْ يَقُولَ وَلاَ أُزَكِّيهِ عَلَى اللَّهِ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус, бизга Абу Шиҳоб, у Холид ал-Ҳаззўдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрадан, у отасидан ривоят қилдики: Бир одам Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида бир кишини мақтади. Шунда у унга: «Саҳобангнинг бўйнини уздинг» дедилар — уч марта. Сўнг дедилар: «Сиздан бирингиз саҳобасини муқаррар мақтайдиган бўлса, ‹Мен уни шундай деб ҳисоблайман, лекин уни Аллаҳнинг олдида пок деб даъво қилмайман› десин».