حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عَقِيلٍ، عَنْ سَابِقِ بْنِ نَاجِيَةَ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، أَنَّهُ كَانَ فِي مَسْجِدِ حِمْصٍ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَقَالُوا هَذَا خَدَمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَتَدَاوَلْهُ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ الرِّجَالُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُرْضِيَهُ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ақилдан, у Сообиқ ибн Ноожиядан, у Абу Салломдан ривоят қилди: У Ҳимс масжидида эди, унинг ёнидан бир киши ўтди. Улар: Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга хизмат қилган — дейишди. У туриб унинг олдига борди ва деди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган, сен билан у киши орасида (бошқа) эркаклар (рови) бўлмаган бир ҳадисни сўзлаб бер. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганларини эшитдим: «Ким эрталаб ва кечқурун: Розийнаа биллаҳи роббан ва бил-ислаами дийнан ва бимуҳаммадин росуулан (Робб сифатида Аллаҳдан, дийн сифатида Исломдан ва расул сифатида Муҳаммаддан рози бўлдик) деса, Аллаҳ зиммасида уни рози қилиш ҳақ бўлиб қолади.»