حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِيهِ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لأَبِي مُوسَى إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنَّ الْحَدِيثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَدِيدٌ .
Бизга Зайд ибн Ахзам ривоят қилди, бизга Абдулқоҳир ибн Шуъайб ривоят қилди, бизга Ҳишом ривоят қилди, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Абу Бурда ибн Абу Мусодан, у отасидан — шу қисса билан. У деди: шунда Умар Абу Мусога: «Мен сени айбламадим, лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиш (масъулияти) оғирдир», деди.