حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مَنْجُوفٍ السَّدُوسِيُّ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ كَهْمَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، كَهْمَسٍ قَالَ قُمْنَا إِلَى الصَّلاَةِ بِمِنًى وَالإِمَامُ لَمْ يَخْرُجْ فَقَعَدَ بَعْضُنَا فَقَالَ لِي شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ مَا يُقْعِدُكَ قُلْتُ ابْنُ بُرَيْدَةَ . قَالَ هَذَا السُّمُودُ . فَقَالَ لِي الشَّيْخُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْسَجَةَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ كُنَّا نَقُومُ فِي الصُّفُوفِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَوِيلاً قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ قَالَ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ وَمَلاَئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الَّذِينَ يَلُونَ الصُّفُوفَ الأُوَلَ وَمَا مِنْ خَطْوَةٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنْ خَطْوَةٍ يَمْشِيهَا يَصِلُ بِهَا صَفًّا " .
Бизга Аҳмад ибн Али ибн Сувайд ибн Манжуф ас-Садусий ривоят қилди, бизга Авн ибн Каҳмас ривоят қилди, у отаси Каҳмасдан ривоят қилди. У айтди: «Биз Минода намозга турдик, имом эса ҳали чиқмаган эди. Баъзиларимиз ўтирди. Куфа аҳлидан бир шайх менга: ‹Сени нима ўтқазиб қўйди?› деди. Мен: ‹Ибн Бурайда (сўзи)› дедим. У: ‹Бу самуд (бошни эгиб туриш)дир› деди.» Сўнг шайх менга: Менга Абдурраҳмон ибн Авсажа ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилди, деди. У айтди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонларида такбир айтилмасидан олдин сафларда узоқ турар эдик.» У айтди: У зот айтдилар: «Албатта Аллаҳ ва малоикалари олдинги сафларни тутадиганларга раҳмат айтади. Банда босган, у билан сафга уланадиган қадамдан кўра Аллаҳга севимлироқ қадам йўқ.»