حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْقُدُ مِنْ لَيْلٍ وَلاَ نَهَارٍ فَيَسْتَيْقِظُ إِلاَّ تَسَوَّكَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ҳадис айтди, бизга Ҳаммом, Али ибн Зайддан, у Умм Муҳаммаддан, у Оишадан ҳадис айтди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси ёки кундузи ухлаб, уйғонганларида, таҳорат қилишдан олдин албатта мисвок ишлатар эдилар.