حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَلاَ تُكَبِّرُوا حَتَّى يُكَبِّرَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَلاَ تَرْكَعُوا حَتَّى يَرْكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . قَالَ مُسْلِمٌ " وَلَكَ الْحَمْدُ " . " وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَلاَ تَسْجُدُوا حَتَّى يَسْجُدَ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . أَفْهَمَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سُلَيْمَانَ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Муслим ибн Иброҳим — маъно жиҳатдан — Вуҳайбдан, у Мусъаб ибн Муҳаммаддан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деди: «Имом унга эргашилиши учун тайинланган. Бас, агар у такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг ва у такбир айтмагунча такбир айтманг; агар руку қилса, сиз ҳам руку қилинг ва у руку қилмагунча руку қилманг; агар ‹самиАллаҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹Аллаҳумма Раббано лакал ҳамд› денг». Муслим ‹ва лакал ҳамд› деди. «Агар сажда қилса, сиз ҳам сажда қилинг ва у сажда қилмагунча сажда қилманг; агар тик туриб ўқиса, сиз ҳам тик туриб ўқинг; агар ўтириб ўқиса, сиз ҳам ҳаммангиз ўтириб ўқинг». Абу Довуд деди: ‹Аллаҳумма Раббано лакал ҳамд›ни менга баъзи улфатларимиз Сулаймондан тушунтириб бердилар.