حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ السَّائِبِ، صَاحِبِ الْمَقْصُورَةِ قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ يَوْمًا فَقَالَ هَلْ تَدْرِي لِمَ صُنِعَ هَذَا الْعُودُ فَقُلْتُ لاَ وَاللَّهِ . قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضَعُ يَدَهُ عَلَيْهِ فَيَقُولُ " اسْتَوُوا وَعَدِّلُوا صُفُوفَكُمْ " .
Бизга Қутайба, бизга Ҳотим ибн Исмоил, Мусъаб ибн Собит ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у мақсура соҳиби Муҳаммад ибн Муслим ибн ас-Сўибдан ривоят қилдики, у деди: Бир куни Анас ибн Моликнинг ёнида намоз ўқидим. У деди: Бу ёғоч нима учун ясалганини биласанми? Мен дедим: Йўқ, Аллаҳга қасамки (билмайман). У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлларини унинг устига қўйиб: «Тўғри туринглар ва сафларингизни текисланглар» дер эдилар.