حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَنَزِيِّ، عَنِ ابْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةً قَالَ عَمْرٌو لاَ أَدْرِي أَىَّ صَلاَةٍ هِيَ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً " . ثَلاَثًا " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثِهِ وَهَمْزِهِ " . قَالَ نَفْثُهُ الشِّعْرُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ وَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ .
Бизга Амр ибн Марзуқ ривоят қилди, бизга Шуъба хабар берди, у Амр ибн Муррадан, у Осим ал-Аназийдан, у ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у отасидан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир намоз ўқиётганини кўрди — Амр деди: Қайси намоз эканлигини билмайман — бас, у деди: «Аллаҳу акбару кабиран, Аллаҳу акбару кабиран, Аллаҳу акбару кабиран, вал-ҳамду лиллаҳи касиран, вал-ҳамду лиллаҳи касиран, вал-ҳамду лиллаҳи касиран, ва субҳаналлаҳи букратан ва асилан» уч марта «Аъузу биллаҳи минаш-шайтони мин нафхиҳи ва нафсиҳи ва ҳамзиҳи». У деди: Унинг нафси — шеър, нафхи — кибр, ҳамзи — жунундир.