حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، وَابْنُ السَّرْحِ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، - قَالَ قُتَيْبَةُ فِيهِ - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَعْرِفُ فَصْلَ السُّورَةِ حَتَّى تُنَزَّلَ عَلَيْهِ { بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } . وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ السَّرْحِ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ва Аҳмад ибн Муҳаммад ал-Марвазий ва ибн ас-Сарҳ ривоят қилдилар. Улар дедилар: Бизга Суфён Амрдан, у Саъид ибн Жубайрдан — Қутайба унда деди — у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сура ажралишини ‹Бисмиллаҳир-Раҳмонир-Раҳим› унга нозил бўлмагунча билмас эди. Бу ибн ас-Сарҳнинг лафзидир.