حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا وَقَالَ " إِنَّ فِي الصَّلاَةِ لَشُغْلاً " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга ибн Фузайл ривоят қилди, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга у намозда бўлган пайтида салом берар эдик, у эса бизга жавоб қайтарарди. Нажжоший олдидан қайтиб келганимизда унга салом бердик, аммо у бизга жавоб қайтармади ва деди: «Албатта намозда машғулот бордир.»