أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَرُدُّ عَلَيْنَا السَّلاَمَ حَتَّى قَدِمْنَا مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَأَخَذَنِي مَا قَرُبَ وَمَا بَعُدَ فَجَلَسْتُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحْدِثُ مِنْ أَمْرِهِ مَا يَشَاءُ وَإِنَّهُ قَدْ أَحْدَثَ مِنْ أَمْرِهِ أَنْ لاَ يُتَكَلَّمَ فِي الصَّلاَةِ " .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Осимдан, у Абу Воилдан, у Ибн Масъуддан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га салом берар эдик, у эса бизга саломни қайтарарди, токи Ҳабаша (Эфиопия) еридан келгунча. (Келганимда) мен унга салом бердим, у эса менга (аликни) қайтармади. Шунда мени қаттиқ ташвиш босди. Мен ўтирдим; у намозни ўқиб бўлгач: «Албатта Аллаҳ азза ва жалла Ўз ишидан хоҳлаган нарсасини (янгидан) қарор қилади ва У Ўз ишидан намозда гаплашилмаслигини қарор қилди,» дедилар.»